Blauwe Tegels - serie 2, aflevering 6
Eigenlijk wisten maar weinig inwoners waar nu echt de grens lag tussen de gemeenten Ravenburg en Ravenpolder, behalve dan de medewerkers van de twee bijbehorende lokale omroepen. De omroep van Ravenburg heette RTFM (u wel bekend). Die afkorting was in de loop der jaren zo ingeburgerd geraakt, dat niemand eigenlijk wist waar deze voor stond.
Gemeente Ravenpolder had eigenlijk pas sinds drie maanden een lokale omroep: RLX FM. Eigenlijk heette het station Ravenpolder Live, maar een van de medewerkers was op het idee gekomen om er, naar Amerikaans model, een X aan toe te voegen.
RLX FM heeft een vliegende start gemaakt en was al snel uitgegroeid tot een serieuze concurrent voor RTFM, al was tot nu toe niemand echt serieus bezig met die concurrentiestrijd. De medewerkers van RTFM hadden al genoeg aan hun hoofd en de mensen van RLX? Ach, het kon ze niet zoveel schelen. Wel had inmiddels een paar mensen de overstap van RTFM naar RLX gemaakt. Jimmy kon nu op dat lijstje bijgeschreven worden lijstje bijgeschreven worden.
De jongen parkeerde zijn fiets in het rek voor het kantoorachtige pand van RLX FM. Jimmy liep naar de spiegelwitte deur. Hij had bijna aangebeld, maar hij bedacht zich iets. Jimmy graaide in zijn jaszak en haalde daar zijn digitale camera uit. Hij deed een paar stappen naar achteren en maakte een foto van de voorkant van het pand.
Nu liep hij opnieuw naar de deur. Hij drukte op de knop van de intercom. Een zoemgeluid klonk en Jimmy duwde de deur open. Alles in de gang waar hij nu doorheen liep, rook naar nieuwigheid. Aan het einde van de kleine gang ging een deur open. Programmaleider Frits kwam hem tegemoet. Opnieuw moest Jimmy aan Radema denken toen hij zijn nieuwe baas zag. Dat kwam vooral door de morsige kleding, de dikke buik en de waggelende tred.
‘Dag Jimmy, welkom!’
Frits stak zijn hand uit, Jimmy schudde die. De jongen liepen achter de programmaleider aan, de deur door. Meteen arriveerden ze in de kantine. Ook deze ruimte zag er stralend nieuw uit: met melkwitte muren en veel grenenhouten meubelen. Het was bijna eng dat er geen vuiltje te bekennen was.
‘Nou’, zei Frits, terwijl hij met een arm door de ruimte zwaaide. ‘De pauzeruimte, maar dat had je zelf vast ook wel door.’
Jimmy knikte. Hij zag dat er op dit moment één ander persoon in de kantine zat: een meisje met blond haar dat hem vaag bekend voorkwam. Was dit nu die nieuwe omroep waar heel veel mensen zouden werken?
‘Dit is wel iets anders hè, dan RTFM?’
Jimmy knikte. Zijn mond hing open van verbazing. De oude man nam hem nu mee naar het meisje.
‘Trouwens, misschien ken je Lisa dan wel’, zei Frits.
Het meisje draaide zich nu naar Jimmy om, ze keek hem zwoel glimlachend aan. Jimmy stak zijn hand uit. Hij kan zijn ogen nog steeds niet van haar af houden; niet alleen omdat ze zo mooi was, maar ook omdat zij hem inderdaad nog steeds vaag bekend voor kwam.
‘HALLO JIMMY’, zei Lisa met luide stem. ‘LEUK JE WEER EENS TE ZIEN JOH, DAT IS LANG GELEDEN. JE KENT ME TOCH NOG WEL?’
Ja, Jimmy wist weer wie ze was.
‘IK BEN TOEN WEGGEGAAN OMDAT IK GING SAMENWONEN. MAAR HET IS UIT EN IK HAD WEER ZIN OM RADIO TE MAKEN. HET BLOED KRUIPT TOCH WAAR HET NIET GAAN KAN, WEET JE WEL?’
Jimmy knikte glimlachend. Haar stemgeluid deed zijn trommelvliezen zo hard trillen, dat het pijn deed.
Frits keek beide personen glimlachend aan. Hij legde een hand op Jimmy’s schouders.
‘Ik zal je de studio laten zien.’
Voordat Jimmy met hem meeliep, maakte de jongen eerst nog even wat foto’s van de kantine. Toen hij zich omdraaide, wees Frits op een van de drie deuren in deze pauzeruimte.
‘Ik zou je graag de nieuwe studio laten zien, maar boven is alles volop in verbouwing.’
Verbaasd staarde Jimmy de man aan.
‘Maar nu moeten we het nog even doen met de oude ruimte.’
Frits zwaaide de deur daarnaast open. Achter de deur lag een trap naar een lagere verdieping. De programmaleider daalde de trap af en Jimmy achtervolgde hem. De jongen hield zijn camera al weer in de aanslag.
March 9th, 2010 at 14:43
а можно себе в блог Вашу статью скопировать? =)