Blauwe Tegels - Serie 2, aflevering 5
Freek keek trots de tafel rond: bijna alle medewerkers waren op komen dagen voor de vergadering. De eerste vergadering die hij zou mogen leiden. Temidden van alle medewerkers zat Jimmy. Hij staarde naar het tafelblad en speelde wat de touwtjes van zijn hoodie. Laura, die aan het hoofd van de tafel zat, schraapte haar keel.
‘Ok, laten we beginnen. Ik neem heel kort het woord en daarna laat ik de rest over aan Freek.’ Ze knikte glimlachend naar de nieuwe programmaleider, hij knikte terug.
‘We hebben geen makkelijke periode achter de rug. Meneer Groothof heeft ons opgescheept met nogal wat problemen. En dat is terug te zien aan het medewerkersbestand.’
Ze keek even de tafel rond.
‘Een maand of drie geleden heb ik de taak op me genomen om voorzitter te worden van de club. Eigenlijk combineerde ik die functie een beetje met het programmaleider zijn, maar dat lukte toch niet helemaal. Daarom is Freek nu in ons midden. Hij is sinds een week, ongeveer, de nieuwe programmaleider van RTFM. Hij zal jullie verder door de vergadering leiden.’
Freek knikte even glimlachend.
‘Nou, ik zal me even voorstellen voor de mensen die me nog niet kennen’, zei hij. ‘Ik ben dus Freek, 34 jaar. Ik ben zelfs nog een tijdje manager geweest…’
Jimmy keek op en glimlachte.
‘O, geweest’, zei hij.
Freek ging onverstoorbaar door. ‘Ik heb dus ook aardig wat problemen voorbij zien komen in het zakelijke leven. En nu dus dit. Weer een compleet nieuwe uitdaging voor mij. Maar ik denk dat ik wel de juiste persoon ben.’
Jimmy brieste. Het geluid trok de aandacht van de andere medewerkers, die hem verbaasd aankeken.
‘Ik heb natuurlijk veel rondgelopen en rondgevraagd, de afgelopen tijd. En ik kan ook wel zien dat er het een en ander moet gebeuren, willen wij weer een gezonde club worden. Ik heb daar zo mijn ideeën over en ik hoor natuurlijk graag wat jullie ervan vinden. Ik wil in ieder geval gaan voor dat stukje efficiency.’
Joris, de jongen met de bril die altijd naar vergaderingen kwam met A4’s vol kwesties die hij wilde aansnijden, stak zijn hand op.
Freek keek geïrriteerd naar de jongen.
‘Ja-haa! Ik was bezig met een verhaal…’
‘Ik wil weten wat u gaat doen om de brandveiligheid van de studio te verbeteren. Op dit moment vind ik het onverantwoord….’
‘Ok, stop’, Freek gebaarde wild naar Joris. ‘Dit bewaren we even, ok? Er komt straks nog een rondvraag.’
Freek keek nu de groep rond.
‘Op organisatorisch gebied moet natuurlijk het een en ander verbeterd worden. Op dit moment staan we er financieel ook niet echt goed voor. Dat zijn problemen die ik ook niet een, twee, drie de wereld uit kan helpen. Wat ik wel kan doen is kijken naar de manier waarop wij ons presenteren. We moeten naar buiten, ons gezicht laten zijn. Een van de eerste dingen die ik wil bekijken: welke radiomakers boeken het beste resultaat. Wie zijn onze kopstukken. Wij moeten slim omgaan met die informatie. En ik denk dat we ook niet bang moeten zijn om tegen andere mensen te zeggen: helaas dit is niet goed genoeg, ik denk dat we je programma moeten stoppen.’
Jimmy’s ogen werden groot van verbazing.
‘Dus’, zei Jimmy. ‘Je wilt vrijwilligers op straat gaan zetten omdat ze niet passen in jouw plaatje?’
‘Nou, je moet het zo zien’, zei Freek op rustige toon. ‘De mensen die de kantjes ervan af lopen….’
‘Ja, ok. Maar er zijn ook vrijwilligers die zich echt inzetten en misschien toch niet helemaal voldoen aan een soort ideaalbeeld. Het blijft een lokale omroep.’
‘Nou’, zei Freek. ‘Dat vind ik dus geen argument….’
‘Geef ze dan in ieder geval de kans om zichzelf te verbeteren!’
Freek ging rechtop in zijn stoel zitten. Hij keek Jimmy geïrriteerd aan.
‘Ok, zullen we dit gebabbel ook even doorschuiven. Als broekies mij gaan vertellen hoe ik de club moet leiden….’
Jimmy ging achterover zitten, met zijn armen over elkaar. Hij bleef aan tafel zitten, maar hij luisterde allang niet meer naar de nieuwe programmaleider. Zijn gedachten dwaalden af. Hij moest Laura spreken, en niet alleen over de omroep.
Na afloop van de vergadering kwam iedereen in aparte groepjes bij elkaar om nog even na te kletsen. Jimmy wachtte even af totdat Laura, die met Freek had staan praten, alleen stond. Hij legde een hand op haar arm.
‘Laura. Zullen we anders buiten even een rookpauze houden. Even het park in ofzo.’
Ze schudde haar hoofd. Jimmy bleef haar aankijken.
‘Weet je het zeker? Ik bedoel, er moet iets gebeuren, man. Ik word hier gek. Ik zit erover te denken om…’
‘Sorry Jimmy’, zei Laura. ‘Maar ik moet Freek nog even spreken. We spreken elkaar vanavond wel, ok?’
Laura ging de studio in, waar Freek waarschijnlijk ook al was.
Jimmy liet zijn schouders hangen en slaakte een diepe zucht. Hij draaide zich om en liep de kantine uit. Jimmy liep naar buiten en stak een sigaret op. Hij rookte en dacht na.